پس ارتكاب برين وصايا و نصايح نموده بر قلّت كلام التزام نما . چه اگر بر خلاف صور مذكوره اقدام نموده فضولى و پرگويى كنى و احوال و اسرار مجالس ملوك و ارباب احتشام را به تخيّل لذّت اظهار تقرّب به ايشان افشا كنى اى بسا بلا كه بر سر خويش آورى . مثنوى به هنگام خود گفت بايد سخن * كه بىوقت برناورد ناربن خروسى كه بىگه نوا بركشيد * سرش را به گه باز بايد بريد زبان بند كن تا سرآرى به در * زبان خشك به يا گلوگاه تر سر بىزبان گر به خون تر بود * به است از زبانى كه بىسر بود زبان را نگه‌دار در كام خويش * نفس را مزن جز به هنگام خويش زبان به كه او كام‌دارى كند * چو كامش رسد كامكارى كند زبان ترا زو كه گشته است امام * از آن شد كه بيرون نيايد ز كام